Waarom Israël?

Het onderwijs in Israël kenmerkt zich door de waarde die wordt gegeven aan het ontwikkelen van competenties. Dit gebeurt vanuit de overtuiging dat het bereiken van doelen en het aangeven waarom deze doelen belangrijk zijn, leerlingen helpen vooruitgang te boeken. Dit draagt bij aan de motivatie van de leerlingen (Pintirich, 1991). Men wil zich overdreven onderscheiden van de achtergrond. Dit zou je kunnen vertalen in bewijsdrang, omdat Israël altijd heeft moeten vechten voor haar bestaan (Suurmond, Seeleman, & Stronks, 2007). Het creëren van competentie draagt bij aan een kans op een betere toekomst, 

Een ander duidelijk terugkerend thema is het werken aan verbondenheid. Scholen hebben hierin een belangrijke taak. Door het bijbrengen van vaderlandsliefde wordt de onderlinge verbondenheid sterk gestimuleerd en ontstaat er een sterk nationalistisch gevoel. 

Het onderwijs in Israël heeft de opdracht gekregen om aandacht te geven aan het bevorderen van burgerschap. De regering zet zich in voor zelfverantwoordelijke burgers. Het onderwijs moet bijdragen aan het vormen van een onafhankelijke mening (Ichilov, 2003). Echter, door adolescenten in hun pubertijd te conformeren aan de normen en waarden van het land, kan er niet geëxperimenteerd worden en is autonomie niet aan de orde (Erikson, 1968). Het leger heeft een grote invloed op de invulling van het leven waardoor er minder ruimte is voor autonomie. In de scholen worden leerlingen in veel aspecten voorbereid op de militaire dienst. De nationalistische druk om dienst te nemen in het leger is groot. Op het weigeren van de militaire dienst staat een gevangenisstraf. Daarnaast worden dienstweigeraars door hun landgenoten gezien als landverraders. 

Vanuit onze masteropleiding Leren en Innoveren van de CHE, Driestar hogeschool en Viaa hogeschool, zijn wij geïnspireerd geraakt door de Self-determination theory van Deci en Ryan (2000). Deze theorie stelt dat om te leren er een vervulling moet plaats vinden van de drie psychologische basisbehoeftes namelijk; autonomie, competentie en verbondenheid. 

In het onderwijs van Israël zien wij duidelijke  overeenkomsten als het gaat om de opbouw van het onderwijssysteem en de competentie gerichte doelen van het onderwijs. We kunnen stellen dat we zowel in Nederland als Israël kunnen spreken van een goed functionerend onderwijssysteem waarmee we beidde voorzien aan een kenniseconomie. Als we kijken naar de culturele achtergrond en het verschil in omstandigheden waarin Nederland ten opzichte van Israël in verkeert , is het duidelijk dat aan de behoeftes van verbondenheid en autonomie op een andere wijze wordt vormgegeven in Israël dan in Nederland. 

Het land Israël heeft ons veel te bieden als het gaat over de ontwikkeling van onderwijs. Op basis van de literatuur is te verwachten dat we de drie basisbehoeften op een andere manier in het onderwijs zullen herkennen in vergelijking met wat wij gewend zijn in Nederland.